Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

ΕΛΑ......

Κλεισμένη σε ένα δωμάτιο άδειο
παράθυρα κλειστά 
φώτα κλειστά
αέρας πουθενά
Ξαπλωμένη στο κρεβάτι
με το βλέμμα καρφωμένο στο ταβάνι
μια θάλασσα να πνίγει κάθε σκέψη
μια φωτιά να καίει κάθε μνήμη
Πάλι καπνίζω 
τραβάω κάθε γουλιά θανάτου
πάλι πίνω
ρουφάω κάθε σταγόνα πόνου
Έψαξα να σε βρω 
δίπλα μου πλάι μου
γύρω μου
σε βρήκα μέσα μου
Σε έχω κλειδώσει σε ένα κουτάκι
άτακτα σε πέταξα σε μια γωνιά του μυαλού μου
μα η καρδιά μου δεν ακούει κανέναν
βρίσκει κάθε φορά το κλειδί όσο μακριά και να το πετάω
Τα χερια μου παγωμενα
η σκεψη μου κολλημενη
τα ματια μου κλειστα
ο φοβος παλι περιμενει
Ηθελα να ερθεις το βραδυ αυτό
να ε παρεις αγκαλια 
να με ξυπνησεις 
και να πεις πως ηταν ενα ασχημο ονειρο
Να εισαι διπλα μου
να μη φοβαμαι 
να μην κρυωνω
και να κοιμαμαι

Η μυρωδια σου ειναι εδω
εσυ ομως λειπεις

Και αν ολα οσα ζησαμε ηταν ψεμα πουνα πιστεψω πια αγαπη μου, πςσ να συνεχισω, πως να αντεξω και απο που να κρατηθω....
 


Δεν υπάρχουν σχόλια: